Goed verstopt

Ik kan sorry zeggen, sorry dat ik zo lang niks heb geschreven. Maar ik heb niet echt spijt en ik vind het niet erg. Waarom ik nu dan wel weer schrijf? Ik denk omdat ik het even nodig heb, weer even weg van mijn eigen leventje. In dat leventje gaat het namelijk even niet zo lekker. En als ik wist hoe dat kwam, kon ik dat veranderen, maar dát is het punt. Ik weet niet waarom het zonnetje in mijn leven niet meer half vanachter een wolk tevoorschijn komt. Want dat deed het eerst wel, nooit een hele zon, maar wel een beetje vanachter een wolkje, dat wist ik ook wel. Ik weet dat ik niet iemand ben waarop de zon voluit schijnt en waar ik van elk moment kan genieten. Daarom had ik ook bewust deze blog Zonnewolk genoemd, omdat er altijd wel wolken in mijn leven zijn. Niet zo zeer door dingen die er gebeuren, dan wel door de wolken die ik in mijn eigen hoofd creëer. Maar momenteel zijn er alleen maar wolken. Harde regenwolken en zelfs bliksemschichten. En het ergste van alles, er is helemaal geen aanleiding voor. In principe zou op dit moment in mijn leven de zon juist hard moeten schijnen! Ik ben nota bene pas getrouwd! Morgen voor een maand, en hoe de eerste maand was? Wolken, wolken en nog meer wolken. Af en toe wel een zonnetje, maar dat is maar één zonnetje en die is voor mijn lieve man. Wat een geduld heeft hij, en veel liefde, niet normaal; mijn zon.

Ik weet ook niet waar ik heen wil met dit gebrabbel over zonnen en wolken, het mag wel duidelijk zijn dat ik in de war ben. Ik weet niet ook niet of iemand dit leest, maar het schrijven lucht wel een beetje op. Al is het super cryptisch en snap ik er zelf ook de ballen van. Ik heb ook geen zin om een mooie foto hier bij te zoeken, laat staan zelf te maken. En ik weet niet ook niet of ik meer ga schrijven en als ik dat al wel doe, waarschuw ik je vast dat het allemaal vast niet zo leuk meer wordt.

Ik hoop wel dat jij gelukkig bent. Nu. Op dit moment dat je dit leest. En als dat niet zo is, probeer het. Want dat is je leven waard.

Advertenties

Hou ik het nog vol?

Sinds gister blog ik nu alweer een maand! Een hele maand! Woeee! Feestje!
Misschien zul je nu wel denken, meid, waar ben je zo enthousiast over? Ik blog al een x aantal jaar! Jaja, het is ook misschien helemaal niet zo bijzonder. Een maandje bloggen, ik weet dat er mensen zijn die al x aantal jaar bloggen. Ik zet niet eens elke dag een artikel online, terwijl zij dat wel doen!
Maar voor mij, voor mij is een maand bloggen wel heel speciaal!

Liedje delen

Even een kort berichtje vandaag, heb nogal een baaldag… Gelukkig is er dan nog altijd muziek! Ik hou echt van muziek, zeker van liedjes die mij raken. Dit liedje, Run van Emma Bale heb ik gisteren bij toeval ontdekt en ik ben smoorverliefd erop. Helaas is het liedje alleen op YouTube te horen. Ik heb daarom speciaal een muziekafspeellijst aangemaakt, zodat het liedje automatisch door kan spelen en het staat nu dan ook al de hele dag op repeat. Het liedje vind ik echt heel mooi en ik wilde het graag delen! :)

Trust yourself and you’ll be free

Kende jij het liedje al? Wat vind je er van? 

Het hebben van een slechtgebruikte rijbewijs

auto1

Sinds 03 oktober 2012 heb ik mijn rijbewijs, dat is al ruim twee en een half jaar, dat is al 30 maanden en dat is al 912 dagen.
Negenhonderdtwaalf dagen dat ik dat roze pasje met de lelijke pasfoto heb en waarmee ik legaal op de autoweg mag rijden. Zelf heb ik geen auto; geen geld voor, geen behoefte aan, geen verstand van, dus geen vierwieler in huis.
En hoe vaak ik heb gereden tijdens die 912 dagen?  Ik ben bang dat het op twee handen te tellen is… De laatste keer is ook al weer ruim 6 maanden geleden.
Waarom heb ik dan die rijbewijs? 
Lees meer »

Achter Zonnewolk

Wie zit daar nu eigenlijk verstopt, achter dat zonnewolkje? Nu, dat moet ik zijn! Noem mij maar Ellie of El, mag ook! Ik ben slecht met leeftijden en moet bij mijn eigen leeftijd ook altijd even rekenen hoe oud ik ook alweer was, maar dat is alweer 22 jaar. Tweeëntwintig jaren dat ik alweer rondloop op deze aardbodem en wat heb ik bereikt? Mwah, nog niet echt veel… Na wat tussenjaren, onafgemaakte opleidingen en veel afwegingen in m’n koppie, ben ik dit jaar begonnen aan een universitaire opleiding; Pedagogische Wetenschappen. En dat gaat ook met de nodige heuvels en af en toe zelfs bergen op de weg. Maar dat is ook een beetje mijn leven. Ik maak mezelf gek met mijn eigen gedachten en gevoelens en dat zorgt er voor dat mijn weg hobbelig is.  Vol enthousiasme begin ik ergens aan en na een tijdje zie ik alleen nog de negatieve dingen. Natuurlijk is dat niet leuk en dat probeer ik ook echt wel te veranderen, daarom waarschijnlijk ook dat ik ben begonnen met deze weblog. Zodat ik niet alleen meer een negatieve zeurpiet op het leven word, maar dat ik juist een zonnetje word die vanachter de wolken te voorschijn komt.

Lees meer »

Weer een nieuwe…

… weblog op het internet?!  Ach ja, erg hè. Er bestaan er al zoveel, waarom zou je dan nog een nieuwe beginnen? Nou, er bestaat er nog geen één van mij. Of tenminste…. Niet meer… Maar nu dus weer wel!

Welkom op mijn weblogje op deze grote, boze internetwereld. Vandaag begonnen, lichtelijk impulsief. Omschrijft gelijk hoe ik ben: impulsief. Maar ook wel weer een beetje doordacht hoor! Het is niet dat ik helemaal blanco begin, dat zou toch een beetje gek zijn niet?

Maar El (zo noem ik mijzelf; El), waarom dan? Waar ga je in hemelsnaam over schrijven? Ja. Goeie vraag! En mijn antwoord? Gewoon. Over alles en nog veel meer.
Ik heb gewoon een plekje nodig om gevoelens uit mijn vingers te typen, die ronddraaiende molens in mijn hoofd de vrije gang te laten gaan. Een plekje nodig waar ik mij thuis kan voelen, dingen kan delen en dat ik later terug kan lezen. Een onlinedagboekje. Een dagblogje dus.

Een beetje voor jullie, maar vooral voor mezelf.