Het begint

Het mag wel duidelijk zijn dat het niet zo lekker gaat bij mij. Als ik dan het internet af ga, zie ik dat meer mensen nu niet lekker in hun vel zitten. Maar ik weet niet hoe betrouwbaar dat is, want als ik mij slecht voel dan wil ik juist lotgenoten vinden… Dus logisch dat ik dan meer mensen zie die niet lekker in hun vel zitten… Maar. Daarnaast heeft het natuurlijk ook met het weer te maken. Kortere, donkere dagen. Stom weer, somber weer. Daar word je dan toch ook gewoon somber van.

Toch is het meer bij mij, ik weet niet wat het is, maar het zit niet goed. Ben ik depressief? ‘Ziek’ in mijn hoofd? Ben ik gewoon down? Is het een winterdepressie? Of heeft het toch met dingen van het verleden te maken? Heb ik persoonlijkheidsproblemen? Heb ik mij zelf niet goed genoeg tot een individu ontwikkeld? Ik weet het niet. Maar mijn zoektocht gaat beginnen!
Ik heb mij aangemeld voor psychische hulp. Iets wat ik al vaker heb gedaan, zo’n 4/5 keer en steeds leek het niet te helpen. Of tenminste, niet te helpen… Als het eventjes goed ging met mij, zei ik ajuuparapluu om vervolgens na een aantal weken (of soms zelfs dagen) weer in een stortbui van emoties terecht te komen. En me dan weer opnieuw aanmelden? Nee, daar was de drempel dan weer te hoog voor. Maar nu heb ik me dus wel weer aangemeld.

‘Waarom zou het nu wel werken?’ vroeg de mevrouw aan de telefoon tijdens de intake: subtiel. Maar ik sta er nu anders in. Het is echt niet goed in mijn hoofd en ik kan er niet meer goed door functioneren. Het is nu echt belangrijk dat er iets aan wordt gedaan. Als het goed is, heb ik nog heel wat jaar te leven en om dat op deze manier te doorstaan; liever niet. Ik ben nog jong, ik kan er nu nog wat aan doen en dat ga ik nu dus ook doen!

Het eerste intakegesprek heb ik inmiddels gehad. Ik ben iemand die al snel aanvoelt bij een persoon of het klikt of niet. Ik kan er niks aan doen, maar ik heb dat nu eenmaal. En ik beoordeel mensen dan niet op hoe ze er uitzien of hoe ze doen of iets, maar het is gelijk een gevoel. Als het gevoel ‘mist’ van dat het klikt, dan probeer ik ook altijd alsnog wél open te zijn en het wel te proberen, maar meestal werkt het dan gewoon niet. In ieder geval, de klik met de psych was er nu gelukkig wel meteen! Dat scheelde al gelijk.

Manlief was ook mee, voor het geval ik ‘mooi weer’ zou spelen. Maar zoals ik al zei, ik sta er nu anders in en ging dat echt niet doen. Ik vind het moeilijk om uit mijzelf dingen te vertellen en de psych stelde dan ook juist de goede vragen waardoor ik veel heb kunnen vertellen. Dingen als autisme, ADD en winterdepressie kwamen naar voren, maar volgens de psych was het vooral iets wat dieper in mij zat. We gaan het in ieder geval verder onderzoeken. Ondanks dat ik me slecht voel, was het toch een positief gesprek. Over een week krijg ik een adviesgesprek. En nu ik toch bezig was, kon ik net zo goed gelijk bij de studieadviseur aankloppen. Ook dat was een positief gesprek, ook al zit studievertraging er wel in, maar dat geeft niet. In deze stortbui van emoties, waren er dus toch wat kleine zonnestraaltjes zichtbaar.

IMG_4529

PS. Het lijkt en voelt heel krom en slecht om over mijn eigen gezeur te blaten, terwijl de wereld zo erg geschokt is door de vreselijke aanslagen (al is dat weer zo krom dat je er nu van Parijs wel heel veel over hoort, omdat het zo dichtbij is, terwijl er over andere landen minder ophef  over is). Maar ik kan daar sowieso niet zo goed mee omgaan en wilde toch een update posten.

 

Advertenties

Ik ben niet gemaakt voor het leven

Ik ben niet gemaakt voor het leven. Net zoals ik niet gemaakt ben voor muziek. Mijn oren kunnen niet horen wanneer een gitaar een snaar mist of als iemand ontiegelijke vals zingt. Ik kan zelf geen toon aangeven en de maat aanvoelen kan ik al helemaal niet. Of bakken, koken en braden, dat is ook echt niet aan mij besteed. Ik word gestrest als er veel dingen van mij verwachten worden, als je veel verschillende ingrediënten bij elkaar moet doen, proef niet het verschil of er nu wel of geen zout doorheen zit. Meestal maak ik gerechten niet eens af. En als ik iets in de oven stop, kan ik je garanderen dat het er zwart of op z’n minst bruin uit komt (en nee, het is dan niet iets van chocola).

IMG_3114

Lees meer »

Goed verstopt

Ik kan sorry zeggen, sorry dat ik zo lang niks heb geschreven. Maar ik heb niet echt spijt en ik vind het niet erg. Waarom ik nu dan wel weer schrijf? Ik denk omdat ik het even nodig heb, weer even weg van mijn eigen leventje. In dat leventje gaat het namelijk even niet zo lekker. En als ik wist hoe dat kwam, kon ik dat veranderen, maar dát is het punt. Ik weet niet waarom het zonnetje in mijn leven niet meer half vanachter een wolk tevoorschijn komt. Want dat deed het eerst wel, nooit een hele zon, maar wel een beetje vanachter een wolkje, dat wist ik ook wel. Ik weet dat ik niet iemand ben waarop de zon voluit schijnt en waar ik van elk moment kan genieten. Daarom had ik ook bewust deze blog Zonnewolk genoemd, omdat er altijd wel wolken in mijn leven zijn. Niet zo zeer door dingen die er gebeuren, dan wel door de wolken die ik in mijn eigen hoofd creëer. Maar momenteel zijn er alleen maar wolken. Harde regenwolken en zelfs bliksemschichten. En het ergste van alles, er is helemaal geen aanleiding voor. In principe zou op dit moment in mijn leven de zon juist hard moeten schijnen! Ik ben nota bene pas getrouwd! Morgen voor een maand, en hoe de eerste maand was? Wolken, wolken en nog meer wolken. Af en toe wel een zonnetje, maar dat is maar één zonnetje en die is voor mijn lieve man. Wat een geduld heeft hij, en veel liefde, niet normaal; mijn zon.

Ik weet ook niet waar ik heen wil met dit gebrabbel over zonnen en wolken, het mag wel duidelijk zijn dat ik in de war ben. Ik weet niet ook niet of iemand dit leest, maar het schrijven lucht wel een beetje op. Al is het super cryptisch en snap ik er zelf ook de ballen van. Ik heb ook geen zin om een mooie foto hier bij te zoeken, laat staan zelf te maken. En ik weet niet ook niet of ik meer ga schrijven en als ik dat al wel doe, waarschuw ik je vast dat het allemaal vast niet zo leuk meer wordt.

Ik hoop wel dat jij gelukkig bent. Nu. Op dit moment dat je dit leest. En als dat niet zo is, probeer het. Want dat is je leven waard.

Hou ik het nog vol?

Sinds gister blog ik nu alweer een maand! Een hele maand! Woeee! Feestje!
Misschien zul je nu wel denken, meid, waar ben je zo enthousiast over? Ik blog al een x aantal jaar! Jaja, het is ook misschien helemaal niet zo bijzonder. Een maandje bloggen, ik weet dat er mensen zijn die al x aantal jaar bloggen. Ik zet niet eens elke dag een artikel online, terwijl zij dat wel doen!
Maar voor mij, voor mij is een maand bloggen wel heel speciaal!

Zonnestraaltjes ~ 4

Ik wil meer naar het positieve in het leven kijken en blik daarom elke week terug op de zonnestraaltjes die ik tussen de donderwolkjes heb mogen zien.

Het lukt steeds iets beter om naar het positieve in een week te kijken! En als ik nu terugkijk op afgelopen week, heb ik eigenlijk een hele leuk week gehad! Afgezien van sommige momenten dat ik me niet goed voelde, maar die blijven altijd wel. Kijk je mee naar de afgelopen zonnestraaltjes? Lees meer »

Trouwen enzo… ~ 2: Hoe het begon

A, nee, hè, El, niet wéér dat zoetsappige verhaal hoe je verloofd bent in Parijs vertellen! Neehee, tuurlijk niet! Nouja, ik zou het heel graag weer willen vertellen, want het was leuheuk! Maar ik zal het jullie besparen. Toch wil ik wel vertellen hoe D. en ik verkering kregen, want dat is datgene wat je hebt voor die verlovingstijd en daar begint het mee.
Wat het verschil is?
Géén idee! Het voelt allebei hetzelfde aan: fijn! :)
Maar waarom staat er een afbeelding van dat trippende figuurtje?
Ha, wat leuk dat je het vraagt! Daar begint het allemaal mee!

CommaderVideoRun-1024x512
Bron

Lees meer »

Liedje delen

Even een kort berichtje vandaag, heb nogal een baaldag… Gelukkig is er dan nog altijd muziek! Ik hou echt van muziek, zeker van liedjes die mij raken. Dit liedje, Run van Emma Bale heb ik gisteren bij toeval ontdekt en ik ben smoorverliefd erop. Helaas is het liedje alleen op YouTube te horen. Ik heb daarom speciaal een muziekafspeellijst aangemaakt, zodat het liedje automatisch door kan spelen en het staat nu dan ook al de hele dag op repeat. Het liedje vind ik echt heel mooi en ik wilde het graag delen! :)

Trust yourself and you’ll be free

Kende jij het liedje al? Wat vind je er van? 

Boekenliefhebbers: Waar koop jij jouw boeken?

Ik hou van lezen en ik hou van boeken. En dan bedoel ik echte, fysieke, tastbare boeken. Waarbij als je de bladzijde omslaat geritsel hoort en dat je boekenkasten vol hebt staan met mooie boeken. Ik ben dan ook echt niet van de e-books, ik heb er zelf geen eens een e-reader en ik denk ook niet dat ik dat snel aan zou schaffen, want ik hou gewoon echt van échte boeken!
Het is een beetje een obsessie aan het worden met hoeveel boeken ik (wil) heb(ben)! Maar daarnaast ben ik ook iemand die niet graag geld uitgeeft en het ook moeilijk vind om geld uit te geven. Ik probeer altijd de goedkoopste manier te vinden. Daarom vroeg ik mij af waar jij jouw boeken koopt? Koop je ze echt nieuw of struim je tweedehandszaakjes af? Ik heb een paar opties op een rijtje gezet waar ik mijn boeken koop.

love books
Lees meer »