Trouwen enzo… ~ 2: Hoe het begon

A, nee, hè, El, niet wéér dat zoetsappige verhaal hoe je verloofd bent in Parijs vertellen! Neehee, tuurlijk niet! Nouja, ik zou het heel graag weer willen vertellen, want het was leuheuk! Maar ik zal het jullie besparen. Toch wil ik wel vertellen hoe D. en ik verkering kregen, want dat is datgene wat je hebt voor die verlovingstijd en daar begint het mee.
Wat het verschil is?
Géén idee! Het voelt allebei hetzelfde aan: fijn! :)
Maar waarom staat er een afbeelding van dat trippende figuurtje?
Ha, wat leuk dat je het vraagt! Daar begint het allemaal mee!

CommaderVideoRun-1024x512
Bron

Of nee, eigenlijk begint het nog wat eerder…
D. en ik ontmoetten elkaar zo’n acht jaar geleden op de middelbare school. Hij was een alternatieve hippie, met lang haar waar menig vrouw jaloers op was, had gekke dingen zoals knijpers aan z’n t-shirt en was te cool voor msn (kennen jullie dat nog?), want dat had hij niet. Ik was een kleine, hyperactief alternatief/emo-achtig/apart pubermeisje en gelijk vanaf dag één waren we bevriend en gingen we mailen. We hebben echt heel wat afgemaild met elkaar. We waren/zijn allebei erg introverte personen, maar via de mail konden we heel open met elkaar praten. Voor de duidelijkheid, er waren toen absoluut geen verliefde gevoelens in het spel. Ik weet nog dat een vriend vroeg of D. en ik met elkaar aan het daten waren en ik moest hem keihard uitlachen, want ik kon me dat absoluut niet voorstellen. D. was als een grote broer voor mij.
Afijn, hij werd verliefd op een gek meisje en vertelde alle details aan mij in de mail. (Heel schattig als jongens dat delen). En van de één op andere dag had hij verkering met dat meisje, wat ik al heel raar vond. Want een paar weken daarvoor had dat meisje aan mij verteld dat ze verliefd was op een andere jongen. Achja, zo gaan die tienerdingen.

D. en ik raakten elkaar een beetje uit het oog. Het afspreken en het mailen werd minder. Ik verhuisde naar de andere kant van het land en hij was ondertussen getrouwd met dat meisje. Dat huwelijk duurde niet lang, binnen een jaar waren ze uit elkaar, maar nog niet officieel gescheiden. Kortgezegd, zij ging vreemd (meerdere keren). Ik zei toch dat ze een gek meisje was?
Uit het niets mailde D. mij weer en we gingen afspreken. Het was ontzettend gezellig, we hadden veel films gekeken, gepraat en een videogame gespeeld, namelijk Bit. Trip Runner! Dat is ook de afbeelding met dat gekke poppetje. Het is een spel waarbij als je af gaat, je gélijk weer opnieuw begint, je kan niet even op adem komen, maar moet het gelijk weer proberen! Daardoor blijf je echt uren spelen, tot je helemaal gek wordt! En ik met mijn grote mond zei dat ik dat spel best wel de hele dag kon spelen en zo begon onze eerste weddenschap.
Ik had even de mailtjes erbij gepakt, want we hadden heuse, echte officiële spelregels opgesteld, wat erg grappig is om terug te lezen:

D. begon: 

1. Mw. E. zal acht (8) uur lang het spel Bit.Trip Runner spelen op de ….straat 138 (zegge honderd-achtendertig) te ‘s-Gravenhage.

2. Het spelen van Bit.Trip Runner zal aanvangen op zondag vijftien (15) mei 2011 (zegge tweeduizendelf) tussen 13.00 (één uur in de middag) en 14.00 (twee uur in de middag)

3. Mw. E. mag tussen 17.00 (vijf uur in de middag) en 19.00 (zeven uur in de avond) een pauze van een half uur nemen waarin zij een warme maaltijd nuttigt, die door dhr. D. op voorhand bereid zal worden.

4. Daarnaast mag Mw. E. op twee andere momenten een pauze van vijftien (15) minuten nemen. Overige pauzes van het spel mogen niet langer dan één minuut duren.

5. Gedurende de gehele dag zal dhr. D. mw. E. voorzien van drinken en snacks, op haar verzoek.

6. Wanneer mw. E. erin slaagt een voorgenoemde eisen te voldoen, zal dhr. D. in de avond een Swirl bekostigen op Station Den Haag Centraal. Deze Swirl dient direct genuttigd te worden onder het genot van een gesprek en een hartverwarmend afscheid.

———————————————————————————————————————————————————————

Ik wilde ook een beetje lief doen:

De regels zien er zeer aanlokkelijk uit, ik wil er echter één punt aan toevoegen:

7. Dhr. D. mag op elk gewenst moment, mocht hij daar behoefte aan hebben, het genot van Bit.Trip Runner ervaren door de Wii controller op te eisen, mits dit niet langer duurt dan 5 (vijf) minuten per keer.

Na het toevoegen van dit punt ga ik er in geheel mee akkoord.
———————————————————————————————————————————————————————

Akkoord, maar een achtste regel is nog vergeten.

8. In het uitzonderlijke geval dat mw. E. slaagt in het voltooien van het gehele spel Bit.Trip Runner, zal zij voortaan bekend staan als de “Bit.Trip Koningin” en met deze titel aangesproken worden in omstreken en regionen.

Ik heb het best goed volgehouden, dat spel! Maar uiteindelijk vonden we elkaar toch een stuk leuker dan het spel en daarmee is 15 mei onze jubilieumsdag geworden :).
Bit. Trip Runner blijft voor ons dan ook altijd een bijzonder spel en we hebben twee schilderijtjes zelf gemaakt, die nu in onze huiskamer hangen te pronken.
bit trip

“Bit. Trip Koningin” ben ik trouwens nog steeds niet geworden….

Advertenties

15 gedachtes over “Trouwen enzo… ~ 2: Hoe het begon

Leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s