Uit de boekenkast ~ PAAZ

PaazPAAZ heb ik een paar weken geleden uitgelezen en ik moet zeggen, het viel best zwaar om te lezen. Niet zo zeer omdat het moeilijk was om door heen te komen of omdat het niet goed was geschreven, in tegendeel juist! Het was juist heel herkenbaar en soms té duidelijk geschreven, waardoor ik het nogal heftig vond en het af toe weg moest leggen om zelf niet somber te worden.

Het boek is geschreven door Myrthe van der Meer (pseudoniem) en ze heeft haar eigen ervaringen in dit boek opgeschreven. PAAZ staat voor Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis waar Emma van de ene op de andere dag wordt opgenomen. Als eerst komt ze daar vanwege een burn-out, maar al snel blijkt dat ze depressief is. Ze schrijft in het boek hoe ze worstelt met een trauma uit het verleden, hoe ze omgaat met verschillende medicijnen, haar psychologen en psychiaters, hoe de andere ‘cliënten’ op de afdeling zijn en hoe ze probeert er weer bovenop te krabbelen.
Het boek is heel eerlijk geschreven. Myrthe vertelt heel mooi hoe ze met haar depressieve gedachten en gevoelens omgaat. Hoe ze zichzelf het eigenlijk niet waard vindt om op zo’n afdeling te liggen, omdat ze vindt dat haar bed beter aan iemand kan worden gegeven die het harder nodig heeft.

Ze schrijft met een vleug humor, waardoor het niet alleen maar een zwaar boek is, maar juist door haar lichte en humoristische schrijfstijl, is het fijn om te lezen. Ook is het interessant om andere ziektebeelden te leren kennen. Iemand met borderline, iemand met meerdere persoonlijkheden, iemand met veel agressie. En bij al deze mensen blijkt gewoon dat het mensen zijn, geen rare wezens, maar mensen waarbij hun hersenen niet (meer) functioneren als de maatschappij van ze verwacht.

Het taboe zelfdoding, wat nauw samenhangt met een depressie komt ook in dit boek open aan de orde, wat ik heel goed vind. Het doet je er over nadenken dat er mensen zijn die het leven allemaal niet leuk vinden en het juist heel zwaar ervaren.

Het mag wel duidelijk zijn dat ik het een mooi boek vind. Af en toe had ik wel het idee dat soms de deskundigen wel erg zwart werden gemaakt en miste ik aan het einde nog iets meer de uitleg hoe het kwam dat het weer beter ging. Het verschil wat ze  eerst voelde en waarom ze zich nu dan beter voelt. Ook mis ik het deel van haar familie en haar vriend. Ze komen wel in het boek voor, maar ik heb geen idee hoe haar vriend tegen haar depressie aankijkt en hoe hij er mee omgaat.
Het boek krijgt daarom vier wolkjes en ik ben zeker benieuwd naar het tweede deel UP.4wolk

‘Leven met een zware depressie is te vergelijken met het lopen van een marathon,’ zegt Martine als ze ons weer binnenlaat. ‘Het is topsport. Onderschat dat niet.’
‘Vast,’ mompel ik. ‘Maar met een marathon werk je je kapot met een doel. Dan snap ik het als je ’s avonds in coma op de bank ligt. Ik ben al uitgeput als ik een boterham smeer. Ik heb niet de energie om op te staan, niet om te eten en nu ook niet meer om te slapen. Ik ben zo moe. Zo verschrikkelijk oneindig uitzichtloos moe.’
En ik wil niet meer.
Ik kan niet meer.
-……-
Er is iets kapot in mijn hoofd. Er is alleen nog maar grijs. Een dik, traag grijs dat mijn schedel verzwelgt en stroperig de kamer binnenkruipt.
(blz. 32)

Advertenties

15 gedachtes over “Uit de boekenkast ~ PAAZ

  1. Het klinkt als een mooi boek, maar ik weet niet helemaal of ik hem wel wil lezen. Soms komen dit soort onderwerpen voor mijn gevoel iets te dichtbij. Maar misschien denk ik daar later anders over :)

    Like

    • Ja, ik had dat ook wel. Daarom vond ik het ook best lastig om te lezen. Af en toe moest ik het dan ook gewoon leggen, maar daarnaast vond ik het juist ook mooi geschreven en soort van fijn dat ik herkenning erin zag. Maar als je denkt dat het triggerend of iets voor je is, dan moet je het vooral niet doen, hoor! :)

      Like

  2. Ik roep nu al zo ontzettend lang dat ik dit boek ook eens wil lezen, maar het komt er steeds maar niet van… Jammer genoeg kennen ze het in Belgie niet, waardoor ik het zal moeten bestellen of via mijn familie in Nederland uit de bieb moet lenen. Komende zomer moet ik daar toch echt eens actie op ondernemen…

    Like

  3. Ik heb hem een tijdje terug gekocht, omdat ik ook zo benieuwd was. Maar ben nu ongeveer op de helft en heb hem paar weken geleden weer teruggezet in m’n boekenkast. Zat in een ‘down’-periode en merkte dat het steeds slechter ging, en ik dacht ‘maybe heeft dat ook wel met het boek te maken’.
    dus heb ik hem weggelegd, en wil hem nu pas uit gaan lezen als ik echt weer goed in mijn vel zit.

    Like

    • Ah, ja, ik moet eerlijk bekennen dat ik dat ook had. Ik weet niet of het aan het boek lag (ik denk van wel) maar ik vond het zelf ook fijn dat het zo herkenbaar was, was een beetje dubbel.
      Ik hoop dat je je snel weer beter voelt! Sterkte!

      Like

  4. Mooi dat je hier een recensie over hebt geschreven. Ik ben nu in het boek bezig en doe het bewust heel langzaam aan omdat het bij mij anders ook heel sterk binnenkomt. Momenteel zit ik nog in een prenatale depressie en dit levert bij dit boek heel veel herkenning op.

    Like

Leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s